Zomervakantie met NAH. Mijn tips en tricks.

Op vakantie met NAH: fijn en pittig tegelijk

We zijn nu drie dagen thuis en ik ben nog aan het bijkomen. De caravan staat weer voor de deur, de was draait en ik merk dat ik nog steeds enorm moe ben. Gelukkig weet ik dat dat erbij hoort en ook weer over gaat maar het voelt nog steeds een beetje als zonde van de tijd die we samen hebben.

We waren op vakantie in Duitsland, met het gezin. En het eerste wat ik wil zeggen is dat ik me bevoorrecht voel. We mogen dit en kunnen het doen. We hebben een fijne eigen caravan, een plek die van onszelf is, en we kunnen eropuit. Dat is niet vanzelfsprekend en dat weet ik heel goed.

Tegelijk merk ik elk jaar opnieuw dat vakantie met hersenletsel iets extra's van me vraagt. Niet iets dramatisch, gewoon een stapeltje kleine dingen die bij elkaar best zwaar worden. Ik deel ze hier, omdat ik denk dat veel mensen met NAH of met een volle energiehuishouding dit herkennen en misschien ook iets aan mijn oplossingen heeft.

Ritme dat in de war raakt

Allereerst heeft het weer, en dan met name warmte zo boven de 25 graden, een negatief effect op mij (eigenlijk op ons, want mijn man heeft hier net zo goed last van). Als het te warm is, ga je automatisch later naar bed. Dan is het iets koeler en val ik beter in slaap. Dat geldt voor mij maar ook voor de kids. Waar ik normaal vanaf 20.30 uur echt rust heb, slapen de kinderen pas rond 22 uur en dat is dan eigenlijk mijn slaaptijd al. Mijn ritme loopt dus meteen al in de soep. En dat merk ik. Mijn hoofd wordt trager en ik voel mij onprettig. Voor iemand met hersenletsel is slaap geen luxe, het is de basis waarop de rest draait.

Alles kost net even meer moeite

Op de camping is niks vanzelfsprekend. Water halen, opletten bij het zwemmen omdat onze jongste nog geen diploma heeft, koken op een kleine plek. Losse dingen die thuis vanzelf gaan, kosten hier allemaal een beetje aandacht en al die beetjes samen tikken aan.

Een lichtpuntje van dit jaar: we hebben een contactgrill gekocht. Wat een upgrade! Een super mooie pfas vrije greenpan. Snel een gezonde maaltijd zonder gedoe, minder afwas, minder sjouwen. Mijn man kocht een apparaatje waardoor hij ook bij minder voltage gebruikt kan worden op een camping maar dat bleek niet nodig omdat alle campings waar wij waren 16 Amp. hadden. Als je met beperkte energie kookt op vakantie, is dit echt een aanrader!

Een plek zoeken zonder alles vooraf vast te leggen

Wij plannen onze campings niet ver van tevoren. We willen de vrijheid houden om te kijken hoe het gaat, of het lukt, of we energie hebben om door te rijden. Dus we zoeken meestal een paar dagen vooruit. Dat geeft rust in de zin dat we niet vastzitten, en tegelijk kost dat zoeken zelf ook energie. Elke keer opnieuw uitzoeken waar we heen kunnen, wat past bij ons, hoe ver het rijden is.

AI inzetten om volgende plek te vinden

Hier heeft AI dit jaar echt verschil gemaakt. Vorig jaar snapte ChatGPT helemaal niets van de kaart van Duitsland. Ik kreeg campingsuggesties van honderden kilometers verderop. Dit jaar deed Claude het opvallend goed!

Zo vroeg ik onderweg: "Vanaf welke stations rij je binnen een uur naar Berlijn?" We wilden Berlijn wel in, maar niet met de caravan de stad door. Binnen een paar tellen wist ik dat we vanaf Stendal en vanaf Brandenburg an der Havel in ruim veertig minuten in Berlijn zouden zitten. Precies wat ik nodig had om een camping te kiezen waarvandaan we met de trein een dagje weg konden.

Daarna: "Zijn er bij Brandenburg an der Havel campings die bij ons passen, natuur of water, rustig, geen animatieteam?" Ik kreeg een handvol plekken op een kaartje, met prijzen en sfeer erbij. Zoeken dat me vroeger een halve avond en veel energie kostte, was nu in tien minuten gepiept. Voor een brein dat zuinig met zijn energie moet omgaan, scheelt dat enorm.

Gezond eten blijven vinden

Bij ons blijft de aandacht voor gezond eten ook in de vakantie doorgaan. Een goed doorvoed brein kan zichzelf ook makkelijker uitzetten en wil in ketose blijven, dus dat laten we niet los. Het lastige is dat je in een vreemde supermarkt niet weet wat er in de producten zit, en het Duitse aanbod is anders dan thuis. Gelukkig hebben ze wel een groter aanbod bio producten dan hier.

AI laten helpen in de supermarkt

Wat hier goed werkt: ik maak gewoon een foto van het schap of van een etiket en laat AI meekijken. Welke van deze producten past het beste bij hoe wij eten? Wat staat er precies in? Dat scheelt me eindeloos turen op kleine lettertjes in een taal die niet de mijne is.

Geen echt moment voor jezelf

Dit is misschien wel de lastigste. We hebben een mooie afspraak: 's ochtends tot elf uur mag ieder doen wat die wil. Mijn man op zaterdag, dinsdag en woensdag, ik op de andere dagen. Op papier klinkt dat als rust. In de praktijk zit je in een caravan altijd dicht op elkaar. Je hoort elkaar, je bent in de buurt, je bent nooit helemaal alleen met je hoofd. Voor iemand die af en toe echte stilte nodig heeft om op te laden, blijft dat een puzzel.

Wat wél werkt voor ons

We doen een paar dingen bewust. Zo werken we met rustdagen. We plannen niet te veel uitjes. We plannen sowieso niet meer dan 1 ding per dag dat we wel iets plannen. Dat helpt al enorm.

Toch merkten we dat het genoeg was na 2 weken. We wilden drie weken weg. Na twee weken zijn we naar huis gereden. De vakantie was fijn en we hebben mooie dingen gezien en gedaan. Tegelijk voelden we allebei dat onze energie op was, en dan is naar huis gaan gewoon de verstandige keuze. Nu, drie dagen later, zijn we nog aan het bijkomen. Dat omarmen we dan maar:)

Wat we meenemen naar volgend jaar

We proberen te leren en voor komend jaar hebben we een ander plan: We gaan twee weken achter elkaar, en later in de zomer nog een losse week. In stukjes dus, met thuis ertussen om echt op te laden.

Gelukkig is het bij ons thuis ook heel fijn. Lekker spelletjes doen met elkaar, af en toe iets leuks plannen, samen. Dat geeft net zo goed verbinding en mooie herinneringen, met veel minder van ons gevraagd.

Deze blog schreef ik trouwens door een beetje met AI te kletsen over onze vakantie en het daarna voor me uit te laten werken. Later heb ik het aangepast zodat het ook echt klopt en van mij is. Zo kan ik mijn verhaal delen op de momenten dat mijn hoofd het toelaat. Een hele fijne manier om toch de dingen voor elkaar te krijgen die ik zelf belangrijk vind.